In het weekend van 19/20-11-2005 werd de AZ-DWV Bundesschau te Kassel gehouden. Een van de attractiefste vogelshows van Europa. Deze show had ook een NGC-DBS tintje omdat Han Schrijver was uitgenodigd om op deze show te keuren.

Jo Mannes is voor de 12e maal AZ-DWV Bundessieger geworden. Zijn dubbelfaktorige (witte) spangle werd beste vogel van de show en beste overjarige. Ook beste tegengesteld geslacht en beste jonge vogel van de show is een vogel van Jo Mannes en wel een grijsgroene cinnamon pop. Beste Tegengesteld Geslacht EKO en EK zijn beide vogels van E. Schrank: een grijsgroene pop en een cinnamon grijze man.



Beste Vogel van de Show + Beste EKO, J. Mannes
Beste Tegengesteld Geslacht van de Show + Beste EK, J. Mannes
Beste Tegengesteld Geslacht EKO, E. Schrank
Beste Tegengesteld Geslacht EK, E. Schrank




Hieronder een omvangrijke bijdrage van Jan Bouwmeester die een impressie heeft gemaakt van verschillende kleurslagen die hij in Kassel tegenkwam.

"Afgelopen weekend ben ik bij de AZ Bundesschau in Kassel geweest. Door allerlei perikelen waren er nog maar 3900 grasparkieten ingeschreven. De dubbelfactorige spangle wit van Jo Mannes werd voor de tweede achtereenvolgende keer Bundessieger. Deze vogel zat er weer in perfecte conditie bij. Jammer genoeg is zo'n witte vogel tegen een witte achtergrond voor een digitale camera of voor mij als fotograaf, moeilijk scherp te krijgen. Toch stuur ik een foto van deze aantrekkelijke vogelkop mee. Ik heb geen namen van de kwekers genoteerd maar alleen een impressie van verschillende vogels gemaakt. Niet altijd de beste vogels maar veel verschillende kleurslagen omdat ik dat juist aantrekkelijk vind."

Dit soort initiatieven verdient een groot compliment! Bijdragen zoals deze zijn altijd welkom. Stuur ze naar: webmaster@ngc-dbs.nl.




Om te beginnen een opaline grijsvleugel grijze man: deze vogel die bijzonder goede grijsvleugelkenmerken toont, viel direct op door zijn zeer opvallende grote keelstippen en een zeer rustig showgedrag. Liet zichzelf in een prima houding steeds bewonderen. Voor de zeer kritische kijker zou de kop nog breder moeten starten maar de vogel zette zich steeds zo mooi in beeld dat het voor iedere bezoeker een enorme schoonheidsbeleving was om deze vogel te zien. Spangle grijsgroene pop: deze vogel toont een mooie voorhoofdwelving, heeft voldoende breedte naast de snavel en een prima snavelinplant en is goed breed tussen de wangvlekken. Heeft ook duidelijke spangle tekening. Grijsgroene pop: valt op door de goede showhouding. Heeft een prima wigvorm van het lichaam. Het lichaam loopt mooi over in de schouders en de nek. Zij zou echter nog wel wat meer breedte naast de snavel en een dieper masker mogen hebben. Grijze man: een vogel met een massieve, wat vierkante kop met een prima snavelinplant en grote keelstippen. De achternek zou beslist nog voller moeten.




Violet recessief bont: een vogel die mooi op stok staat met een goede lichaamslengte. Er is nog wel verbetering in de bovenbouw nodig maar het (goede) begin is er. Kijk maar naar de al behoorlijke kopbreedte en niet te vergeten kophoogte. Er is dus een goed front aangebracht. Ook zien we een goede overgang kop-nek-lichaam. Op de bovenkop in het masker zit jammer genoeg nog wat ongewenste tekening. Op de vleugels zit ook wat teveel tekening en het is niet mooi verspreid. De lichaamskleur is opvallend strak afgescheiden. Het masker van de recessief bonte mag van nul tot zes keelstippen hebben. Dus hoeven we hierbij alleen maar de maskerdiepte en breedte in de gaten te houden. Halfsider: spangle hemelsblauw en een spangle masker, terwijl de andere kant een normale vleugeltekening laat zien, wat op de andere foto zichtbaar is. Texas clearbody kobaltblauwe pop: hier zien we een enorm forse pop met een goede rechte houding en lengte boven de stok. Op dit forse lichaam zit een goede brede kop, die van voorhoofd naar achterhoofd gemeten meer lengte zou moeten hebben. De kopdracht zou ook wat meer voorover moeten staan. De pop heeft een goede maskerdiepte maar komt wat leeggeplukt over. De broekbevedering is aan de lange kant. Toch is dit de beste Texas clearbody die ik ooit gezien heb. Werkelijk een topvogel met wat foutjes of puntjes om te verbeteren.




Groen violetfactorig: een vogel die niet geplaatst werd maar die iedereen graag op zijn hok zou willen hebben. Op de foto draagt de vogel de kop niet naar voren maar dat komt door zijn onrustige gedrag (bang van de fotograaf) Maar wat een pracht volume in de ronde superkop en een super schouderpartij en nek met zo te zien hele zachte pluim in prima conditie! Voor mij was dit het snoepje van de show! Recessief bont donkergroen: top kwaliteit absolute top voor deze nog steeds moeilijke kleurslag! Ziet u hoe diep het masker is en wat een kopvolume er reeds aanwezig is, dit ondank de rusthouding op de kooibodem! Zeker een machtige vogel met enorme stippen. Witvleugel hemelsblauw: een vogel van uitstekende kwaliteit voor deze bijzonder moeilijke maar daardoor ook aantrekkelijke kleurslag! Ook deze vogel zit in de rusthouding op de kooibodem. Toch kunt u wel de brede borst nek en schouders zien. Inderdaad de kop moet nog meer verbeterd worden maar bij deze formaatvogel is toch de tekening al zeer behoorlijk gereduceerd. De eigenaar zal beslist blij met deze vogel zijn. Dominant bont opaline cinnamon grijs: een prima formaatvogel met een prima kop, die echter wel meer voorover gedragen moet worden, zodat de achtervulling van de kop beter uit zou kunnen komen. In de nek kunt u zien dat kleur wat te blauwachtig grijs is. De vogel heeft mooie grote stippen maar die zijn wel ongelijk van grootte en het lichaam toont wat te weinig bontvorming. Ondanks de kleine bemerkingen toch een prima vogel!




Cinnamon grijze pop: mooie volle en brede kop met een prima kopdracht, mooi voorover. Opaline lacewing geel: een mooie hoge kop. De kopdracht zou iets meer voorover moeten, zodat het achterhoofd wat meer omhoog komt. Conditioneel is deze vogel niet klaar gezien de ruistoppels en de harige bevedering. De vogel mist ook een keelstip en de vogel zou hoger op stok moeten staan. De tekening is van een redelijke kleurdiepte. Hollands bont kobaltblauw: het formaat is gemiddeld evenals de lengte boven de stok. Het bontpatroon is voor deze moeilijke kleurslag redelijk te noemen maar aan de kop en nekpartij moet nog veel verbeterd worden. Evenals de kopdracht die meer voorover moet zijn. Hollands bont kobaltblauw geelmasker: dit is de zogenaamde frosted (bevroren) variëteit. Zie de besneeuwde waas over de tekening. Een vogel met een goede rechte houding. De vogel moet echter een vollere nek en een veel breder gewelfde kop hebben. De snavel is veel te prominent aanwezig.




Cinnamon hemelsblauw geelmasker: de beste geelmasker van de show. Deze pop heeft een breed "gezicht" Toont breedte naast de snavel en in het masker. De stippen staan goed geplaatst in het goed diepe masker. De pop heeft een goede kop die staat op een goede schouderpartij en nek. Deze vogel heeft ook stemmen gekregen voor best in show maar, helaas voor de eigenaar niet voldoende. Grijsvleugel lichtgroen: staat als een paal op stok. Heeft dus een prima houding en lengte boven de stok. De vogel heeft ook de goede grijsvleugeltekening. Echter de vogel heeft nog veel verbetering in de bovenbouw nodig, de kop moet breder en voller. Ook het masker moet dieper en de stippen zijn niet mooi geplaatst. Overgoten hemelsblauw: wat een prima opbouw heeft deze vogel. Een goee stokstand en houding, een volle brede borst en prima wigvorm. De schouderpartij en overgang naar nek en kop is uitmuntend te noemen. De tekening is ook uitmuntend gereduceerd! Deze vogel heeft alles wat de lichtgroene grijsvleugel tekort komt. De prima kop kunt u op de volgende foto bewonderen. Overgoten hemelsblauw kopstudie: een prima breed gewelfde kop met een mooie snavelinplant en goed vol in de wangen. Jammer van het stoppeltje op de kop en het masker dat verprutst is.




Een tijdje na het plaatsen van de bovenstaande oproep tot nog meer showverslagen, heeft Frank Totté hier gehoor aan gegeven en ook zijn impressie van Kassel naar mij toegestuurd, begeleid met een aantal schitterende foto's. Na Jan Bouwmeester is het ook Frank gelukt dus om niet alleen mooie foto's te maken, wat niet altijd gemakkelijk is dankzij de beweeglijkheid van de fotomodellen, maar ze ook nog te voorzien van commentaar. Werden alle shows maar zo goed verslagen! Lees hieronder de bijdrage van Frank Totté.

Zaterdag 20 november bezocht ik samen met enkele collega grasparkietenkwekers de show in Kassel. Voor mij was dit opstaan om 5.15u maar voor een van mijn vrienden die uit het Belgische Middelkerke moest komen 3.30u. Ondanks het vroege uur vertrokken we vol goede zin richting Valkenswaard alwaar we ons vervoegden met Jac Cuyten, Jan Heesters en onze secretaris Sander Stolk. Na de gebruikelijke Brabantse koffie vertrokken we om 7.15u richting Kassel. Met onderweg nog een tussenstop. De plaats herkende ik nog, dit was dus niet veranderd. Voor mij was het door ziekte enige tijd geleden dat ik in Kassel was geweest en wat me gelijk opviel was dat er minder stellingen met vogels stonden, dit was dus wel veranderd. Onze eerste daad was een kop koffie gezamenlijk met Wim Wolfs die we tegenkwamen bij het binnenkomen. Hij had al vogels bekeken en vertelde ons dat er dat de winnaar Jo Mannes was, dit was dus niet veranderd. Hij blijft maar strooien met enorme kwaliteit. Natuurlijk waren er ook nog andere goede kwekers (zie verslag Jan Bouwmeester) maar Jo brengt toch altijd iets speciaals.



Onze eerste stop was de winnaars carrousel, en ja hier viel de winnaar gelijk op: een prachtige dubbelfactorige spangle met enorme kop kwaliteiten, ondanks dat hij een vleugel pen miste was hij in kwaliteit zoveel beter dan de anderen dat hij volgens mij de terechte winnaar was. Ook de cinnamon pop van Jo Mannes was van een goede kwaliteit, prima masker, goede lengte en een erg lang gezicht. De beide tegengeslachten waren van E. Schranke, een kweker die bij mij niet bekend was maar een aantal zeer goede vogels showde. EKO tegengeslacht, een grijsgroene pop, viel mij op door de mooie ronde verhouding van de schouder tot de top van de kop, een vogel met een prima houding en een goed masker. EK tegengeslacht, een cinnamon grijze man, was niet erg showgevoelig maar was een erg goede vogel, met een zeer opvallende kopbevedering en prima masker. Het begon dus met 4 prima vogels, dit beloofde wat.




Gestart bij de lichtgroenen die mij niet meevielen. Een paar opvallers maar over het geheel gezien geen sterke klasse. Wel viel mij een goede lichtgroene pop op met enorme spots . Bij de hemelsblauwen wederom een aantal die wel goede kwaliteiten hadden maar geen uitschieters. Bij de grijzen zaten een aantal vogel die mij wel opvielen. De grijze man van Jo Mannes op de foto, was een statige vogel met goede masker eigenschappen en zoals de foto aangeeft een prima kopbevedering. Ook zat er een jonge grijze man van Jo Mannes die erg in de rui zat maar meer dan behoorlijke kwaliteiten liet zien in schouder en nek verhoudingen. Bij de donkergroenen zat een vogel van R. Jenne die een zeer goede lengte liet zien en daarbij ook nog een prima masker en goede spots had, volgens mij een van de beteren op de show. De kweker liet ook bij de grijze geelmaskers zowel bij de poppen als mannen goede vogels zien. De olijfgroene man op de foto was volgens mij een van de beste vogels op de show, maar was niet gekeurd. De reden was een verkeerde kleurklasse. Navraag bij de kweker, Jo Mannes, leerde mij dat hij in Karlruhe gekeurd was als olijfgroene. Volgens Jo zelf is het wel degelijk een olijfgroene hij was dan ook niet erg ingenomen met het resultaat.




De cinnamon lichtgroene pop van R. Jenne was tweede geplaatst waarschijnlijk door de conditie maar was volgens mij een zeer goede vogel met goede masker eigenschappen. De geelmasker hemelsblauwe dominant bonte man van Gotfried Szesny liet ook op mij een prima indruk met een prima masker en mooie brede spots zeker een vogel die opvalt. Hij zou iets meer schouder moeten hebben maar zeer zeker een erg bruikbare vogel voor ieder. De hemelsblauwe spangle van Jo Mannes was mijn inziens ook een kanshebber voor winst maar de conditie liet de vogel in de steek. Een zeer jonge vogel met fantastische schouder kop verhoudingen goed masker en spots, en straalde erg veel power uit, het zou me niet verbazen indien hij volgend jaar bij de winnaars hoort.

Al bij al een show om te bezoeken, en met goede vogels. Wat mij persoonlijk wel opviel was de kwaliteit die Jo Mannes liet zien. Hij slaagt er ieder jaar weer in om bijzondere vogels te showen. Dit toont nog maar eens aan dat hij op een eenzaam niveau staat. Een aantal kwekers maakt het hem iedere keer wel moeilijk, maar de brede kwaliteit die hij laat zien is voor de meesten onder ons, mijn persoon natuurlijk ook, nog erg ver weg. Deze show is een echte aanrader en zeker een bezoek waard. Na nagenoeg als laatste bezoekers de hal te hebben verlaten vertrokken we met een goed gevoel richting thuis. Na onderweg nog gestopt te zijn bij een restaurant voor een goede maaltijd was ik om 24.00u terug op St. Jansteen en vertrok de man uit Middelkerke huiswaarts nagenietend van de mooie vogels en de gespreken met collega's niet wetende onderweg nog gefotografeerd te zijn door voor een behoorlijk bedrag?